Met Jaak een viertal wilde zwijnen villen. Een ervaring die weer eens gedaan moest worden. In de schuur van de buurman, een geweldioge boer met 130 koeien, waren vier kadavers netjes opgehangen.

De ingewanden waren al verspreid voor de roof vogels. Elke kop was voorzien van een keurlintje, een teken dat het vlees wel in orde is. Doch, de dierenarts had bij de keuring een paar klieren eruitgesneden voor verder onderzoek. Ook was het verzoer er om de koppen en huiden te bewaren voor verder statistisch onderzoek. Zo wordt de gezondheid van de wildstand steeds gecontroleerd in de Belgische Voerstreek.

Gewapend met m'n vilmes en slijpsteen op naar Remersdaal. Jaak had ook een paar handschoene gekocht: de zwijnen tieren van parasieten, die niet altijd goed voor de menselijke gtezondheid zouden zijn.
Een paar laddertjes om overal goed bij te kunnen, aan de slag. Daar we vol goede moed, maar toch nog een beetje onhandig bezig waren, gaf de boer een paar goede aanwijzigingen hoe te beginnen met het villen. Hij had dat al vele malen gedaan, zo ook met zijn koeien en geiten op de boerderij.
Natuurlijk heb ik een uitgebreide fotoserie gemaakt, waarvan ik er een paar hier presenteer.

 Villen is wel even doorzetten. Je hebt wat macht in je vigers nodig om het vel snel en goed af te stropen. Tot aan de nek, en dan zoals het voorbeeld was, met een ferme knik de wervel doorbreken en de kop eraf snijden.